Snertrit  23 oktober 2016.
Traditioneel heeft Jan Wolsink deze laatste toertocht van het jaar uitgezet. Er verschenen ’s morgens maar liefst 24 motorrijders om deze snertrit mee te maken waarbij we een aantal leden welkom konden heten die we (bijna) nooit zien. Ook konden we een paar aspirant leden welkom heten! Zij wilden een keer zien en beleven hoe het er bij de ZAMC met de tochten aan toe gaat. Bij een van de vrouwelijke rijdsters eerst de banden van haar bike opgepompt. Ze had lange tijd niet gereden zei ze en was bang dat ze te zacht waren, hetgeen echter nog wel mee viel. Het was meer een kwestie van tussen de oren dan werkelijkheid. Maar goed;  opgelost en iedereen was weer blij.
We startten in twee groepen, Jan Wolsink de eerste groep en ondergetekende de tweede groep. Appie zouden we haast opsluiten achter de poort!  Hij had zich blijkbaar verstopt achter de loods zodat ik hem niet meer zag. Ik dacht “oh iedereen buiten de poort, dus afsluiten”.
Ik had de poort bijna dicht en daar komt Appie nog om het hoekje rijden, hij wilde ook nog wel mee….  De temperatuur liet het behoorlijk afweten, beneden het vriespunt - 1 of 2 °C. en mistig wat minstens zo lastig was. De tocht ging via de Winkelshoek, IJzevoorde naar Westendorp over de mooie slingerbochten. De route werd vervolgd naar Silvolde, de Heurne en bij Aalten de grens over naar onze oosterburen naar Barlo. Bij de Stockhorst hebben we onze eerste stop na zeventig kilometer gehad en genoten van een kopje koffie of iets anders naar wens. Het was nog steeds mistig en koud maar tot zover heeft iedereen de glimmende kant boven gehouden.
Tijdens deze pauze is de mist opgetrokken en het zonnetje kwam er flink door wat het rijden behoorlijk veraangenaamde. De temperatuur steeg en dat maakte het weer voortreffelijk om te toeren. Van daaruit de tocht vervolgd over mooie bochtige wegen richting Weseke, Ramsdorf en Gesher. Via bochtige wegen naar Ottenstein, Ammeloe en Vreden. Na ongeveer weer zeventig km te hebben getoerd met mooi zonnig weer de tweede koffiestop bij Rotering, net op Nederlands grondgebied.
Appie moest even doorgeven hoeveel mensen er kwamen voor de erwtensoep (een paar wilden iets anders omdat ze erg kieskeurig zijn) maar dat had toch nog wat voeten in aarde! De telefoon bij de ZAMC was nl. onbereikbaar.” Niet mogelijk, probeer het later nog eens” zei het computerstemmetje. Dat is lastig, hoe doen we nu? De oplossing was dichtbij, even een telefoontje naar Astrid Besselink en die was zo vriendelijk om het even door te geven aan Gera. Bij aankomst  stond Gera  buiten in het zonnetje ons op te wachten,” Hier is het beter dan binnen” zei ze. “De verwarming en de telefoon doen het niet”. Een kijkje genomen in de zekeringkast en toen bleek er een groep uit te liggen. Probleem snel verholpen, ingeschakeld en bleef ingeschakeld. Oorzaak? Onbekend, maar alles deed het weer.  Zoals dat bij een snertrit hoort werd ook deze afgesloten met het nuttigen van een heerlijke kop erwtensoep en een broodje met rookworst. We kunnen terugkijken op een mooie tocht, tweederde van de tocht prachtig weer en een groot deelnemersveld. Geweldig!
Groet,
Henk Hendriksen
Snertrit
Copyright © 2018 ZAMC All Rights reserved
ZAMC Hoofdsponsoren